Home / Juridisch / EU-recht en trans-zorg
EU-recht en transgenderzorg: kaders en grenzen
Gezondheidszorg is een lidstaat-bevoegdheid. Maar het EU-recht en het EVRM raken transitiezorg op meerdere punten: patiëntenrechten, grensoverschrijdende zorg, gegevensbescherming en — vooral via het Europees Hof voor de Rechten van de Mens — privé- en gezinsleven. Een Nederlandse detransitioner heeft hier juridische haken aan.
EVRM-jurisprudentie
Artikel 8 EVRM (privéleven) is in zaken als Goodwin v UK (2002) en A.P., Garçon en Nicot v Frankrijk (2017) ingezet om transitierechten te erkennen. Maar het Hof heeft ook beslist dat lidstaten ruimte hebben om zorgvuldigheidsprocedures op te leggen. Detransitioners die schade claimen, kunnen artikel 8 inroepen om recht op effectieve zorg en op erkenning te bepleiten.
Patiëntrechten en Richtlijn 2011/24/EU
De Richtlijn betreffende grensoverschrijdende gezondheidszorg geeft EU-burgers recht op vergoeding van zorg in een andere lidstaat onder voorwaarden. Voor detrans-zorg die in Nederland niet beschikbaar is (bv. onafhankelijke trauma-therapie), kan dit een route zijn — al is de praktijk traag. Zie ook onafhankelijke therapie.
AVG en medische dossiers
Artikel 15 AVG geeft inzagerecht in eigen medische gegevens. Voor een schadeclaim is dat onmisbaar. Klinieken die dossiers traineren of incompleet leveren, overtreden de AVG. Zie claim-stappenplan.