Plastisch chirurgen waarschuwen tegen genderoperaties bij minderjarigen

Een jonge vrouw met spijt van een als tiener uitgevoerde genderoperatie spreekt zich uit; tegelijk waarschuwt een groep plastisch chirurgen publiekelijk tegen het uitvoeren van zulke onomkeerbare ingrepen bij kinderen.

Verzet vanuit het operatiekamerteam

Niet langer is het alleen detransitioners die alarm slaan. In dit nieuwsitem treedt een groep plastisch chirurgen naar buiten met een onomwonden waarschuwing: onomkeerbare genderbevestigende ingrepen horen niet thuis bij kinderen en tieners. Hun argument raakt aan de kern van het affirmatieve model. De langetermijngevolgen van mastectomieen, hysterectomieen, vaginoplastieken en falloplastieken op een nog ontwikkelend lichaam zijn onvoldoende onderzocht. Voor een minderjarige is geinformeerde toestemming voor zulke onbalans tussen winst en blijvend verlies in feite onmogelijk.

De stem van een patient

In het item is ook een jonge vrouw aan het woord die als minderjarige een genderoperatie kreeg. Ze vertelt over haar twijfels achteraf, het tekort aan psychische screening voor de ingreep, en de zwijgmuur waarop zij stuitte zodra ze begon te twijfelen. Haar verhaal is geen uitzondering. Het past in een groeiende reeks getuigenissen van patienten die op het moment van de ingreep door zorgverleners als zeker werden gepresenteerd, en achteraf merken hoe dun die zekerheid was.

Een breder klimaat

Het item past in een internationale kentering. Zweden, Finland, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hebben hun pediatrische genderzorg de afgelopen jaren ingrijpend bijgesteld nadat klinische evaluaties en de Cass Review aantoonden dat het bewijs voor medicalisering van minderjarigen zwak is. Wanneer nu ook plastisch chirurgen — degenen die deze ingrepen daadwerkelijk uitvoeren — zich publiek tegen het uitvoeren ervan bij minderjarigen keren, raakt het affirmatieve model intern verdeeld.

Wat dit betekent voor het debat

Twee dingen springen eruit. Ten eerste: het verzet komt nu niet alleen van patientenverenigingen of buitenstaanders, maar van behandelaars zelf. Ten tweede: de last van bewijs verschuift. Voorstanders moeten uitleggen waarom een chirurgisch kabinet zou moeten kiezen voor protocollen die de eigen beroepsgroep als ondergrens heeft afgewezen. De discussie verplaatst zich daarmee van ideologie naar medische zorgvuldigheid.

Bron

Nieuwsinterview op YouTube: Detransitioner spreekt uit terwijl plastisch chirurgen waarschuwen tegen genderoperaties bij minderjarigen.