Hulplijnen onderaan elke pagina
Schade door transitie — informeer, claim, herstel
In crisis?
Bel direct →Home / Detrans / Nederlandse detransitioners
Nederlandse detransitioners: de stemmen die niet gehoord worden
Over detransitie in Nederland is weinig bekend. De Gezondheidsraad vond in 2026 zeven Nederlandse studies over stoppen met of spijt na een behandeling die op minderjarige leeftijd was gestart; over detransitie werd in die studies niet gerapporteerd (bron). Volgens de raad blijft bovendien een deel van de mensen dat stopt, spijt heeft of detransitioneert buiten de studies, omdat zij dit niet aan hun zorgverleners melden (bron).
Wat weten we?
Volgens de Gezondheidsraad stopt in Nederlandse studies 0 tot 3,5 procent van de personen met de hormoonbehandeling die zij op minderjarige leeftijd zijn gestart; definitieve conclusies over het aantal gevallen van spijt zijn volgens de raad niet te trekken vanwege de korte follow-up en de substantiële uitval in studies (bron). Volgens de Cass Review voldeed in een Brits dossieronderzoek 6,9 procent (12 van 175) van de ontslagen cliënten van een volwassenen-genderkliniek aan de criteria voor detransitie (Hall e.a. 2021) en stopte in een Britse huisartsenpraktijk 20 procent (8 van 41) van de hormoonstarters (Boyd e.a. 2022). Het rapport noemt het percentage moeilijk vast te stellen, onder meer omdat het volgens clinici vijf tot tien jaar duurt voordat iemand detransitioneert en studies hun deelnemers korter volgen.
Wie spreekt zich uit?
- Een aantal anonieme detransitioners via journalistieke media (HUMAN, EW, NRC).
- De ouderbeweging Voorzichtige Genderzorg.
- De Stichting Echte Vrouwen-rechten en LGB Alliance Nederland.
- Detrans-individuen die naar Genspect of internationale fora uitwijken.
Wat adviseert de Gezondheidsraad?
De Gezondheidsraad schrijft dat er geen eenduidige definitie van spijt bestaat en dat er geen standaardmethoden worden gebruikt om spijt vast te stellen (bron). De raad beveelt onderzoek aan naar de ervaringen en zorgbehoeften van mensen die stoppen of spijt hebben, ook buiten de gespecialiseerde gendercentra, en landelijke, gestandaardiseerde monitoring, mede om spijt en detransitie beter in kaart te brengen (bron). Zie ook onderzoek Vandenbussche.