Edward Jansen · Transspijt.nl · 7 maart 2026

Na een genderoperatie: levenslange medicatieafhankelijkheid

Eén ingreep, een leven aan medicatie. Voor wie spijt krijgt, een van de pijnlijkste realiteiten: je kunt niet meer terug naar wat je had.

Een orchiectomie verwijdert de testikels. Een ovariumverwijdering de eierstokken. Het lichaam kan daarna geen eigen testosteron of oestrogeen meer aanmaken. Zonder vervangende hormonen ontstaat hypogonadisme; WPATH noemt bij castratie onder meer mogelijke osteoporose, depressie en metabool syndroom (bron).

Voor detransitioners die hun ingreep willen ongedaan maken, blijkt deze afhankelijkheid een van de hardste muren. De gonaden zijn er niet meer. WPATH schrijft dat veel mensen na castratie kiezen voor hormoonvervanging om de nadelige gevolgen van hypogonadisme te voorkomen, hoewel sommigen daarvan afzien. Het systeem dat je inmiddels wantrouwt, heb je nog steeds nodig voor je hormonen.

Edward Jansen beschrijft de medische realiteit en stelt de vraag waarom dit in de voorlichting voorafgaand aan de ingreep zo vaak gemarginaliseerd is.